Selskapssyke

Det er få som innrømmer

at de er selskapssyke

i våre dager.

Selskapssyke utløser

ingen rett til sykepenger,

ingen tabletter på blå resept,

ingen kortisonkur,

ingen blodoverføring,

ingen faglig oppfølging,

ingen tilbud om samtalegrupper

eller kognitiv terapi,

ingen blomster på døra,

ingen spørsmål om hvordan det går.

Du ringer en venn

som blir dødelig fornærmet.

-Ringer du meg

fordi du er selskapssyk?

Du bruker meg altså.

Hvis du er selskapssyk,

ikke ring en venn.

Ring heller en som er

selskapssyk.

Symmetrisk middag

Velkommen til

symmetrisk middag,

en middagsinvitasjon

i samsvar med

din sivilstatus,

en middagsinvitasjon

hvor vi tar høyde for symmetrien

i relasjonen.

Asymmetriske relasjoner

er en uting,

for at asymmetriske relasjoner

fører til misbruk og overgrep

ved første anledning,

det er noe alle vet,

så vi prøver i det lengste å unngå det.

 

Er du i et heterofilt forhold,

og helst et ekteskap

som har vart en stund,

med intakt fasade,

bryllupsbilde på veggen,

to barn,

gutt og jente,

med tre års mellomrom,

da passer de fleste ukedager,

fordi du selv er så passende

for et middagsbesøk.

Mannen din kan godt ha vært utro,

bare du holder tett om det

ved bordet,

og kona di kan godt være sykemeldt,

så lenge de diffuse diagnosene hennes

ikke blir nevnt ved navn.

 

Er du alene med barn,

eller Gud forby,

det verste av alt: helt alene

i hele verden,

rett og slett

enslig,

da blir vi nødt til å bla lenge og vel

i kalenderen,

og det er slett ikke sikkert

vi finner noen dato som passer

med det første.

Vi må lete etter de helgene

hvor mannen er bortreist,

mannen er på jobbreise

og har etterlatt kone og to barn

hjemme alene,

da passer det godt å få besøk

av en enslig person,

for da blir man igjen

to barn og to voksne,

og da kan man bare forsøke

å overse

det beklagelige faktum

at de voksne tilhører

samme kjønn: det svake,

for slik skal det jo helst ikke være,

man skal helst være to,

og en av hvert kjønn,

en kvinne og en mann,

slik vi har lest om i religiøse bøker og eventyr,

prinsen skal vinne prinsessen,

Adam og Eva ble kastet ut av Paradis,

men de ble kastet ut sammen.

Gud var ikke

så slem

at han bare kastet ut den ene.

Nei, de måtte jo være sammen.

All logikk tilsier det,

og de som ikke har skjønt det,

de passer ikke inn

når det skal arrangeres middagsbesøk

midt i uken,

men de kan komme en helg,

en lørdag ettermiddag

når mannen er på jobbreise

og ligger med en kollega på hotellrommet,

da kan de enslige komme på middag,

for da blir middagsbesøket

et slags plaster på såret

og også symmetrisk,

til en viss grad.

 

Bokanbefaling 27. juni 2019

IMG_20190624_141529.jpg

Mens noen drømmer seg bort, er det andre som faktisk gir ut bøker, blant annet min dyktige kollega Camilla V.A. Hellern som i 2005 gav ut en sterk og personlig bok om sin tid i Forsvaret. Camilla forteller levende om egne opplevelser, og tar deg med inn i en verden mange kun kjenner fra utsiden. Særlig interessant synes jeg det var å lese om møtet med krigsveteranene. Takk til deg, Camilla, for en opplysende og spennende utgivelse. Kanskje flere lærere kunne hatt nytte av militær opplæring?

Forfatter: Camilla V.A. Hellern

Forlag: Emilia Press

Votter i snøen

Ta av deg vottene, og kjenn på ansiktet mitt. Nå kan du kysse meg.

Jeg har sagt til deg at jeg ikke er forelsket i deg, men jeg har kommet fram til at vi likevel kan kysse, ettersom vi begge har lyst.

Ja, for jeg forstår jo at jeg får lov, ettersom du byr deg fram, men du må ikke tro at det kan bli noe mer enn dette ene kysset, eller: noe mer enn kyssing, for å være litt mindre streng på det, 

for jeg er ikke forelsket i deg, så du må bare ikke ha forhåpninger, det orker jeg ikke, det blir slitsomt for meg, jeg sparer meg egentlig til jeg møter den rette,

men vi kan jo kysse ettersom vi begge står her, midt i skogen, og snøen laver ned, og ingen ser oss, og ingen har smarttelefoner, for dette er jo på nittitallet og da kunne man faktisk ha et privatliv. Du har myke lepper, akkurat som jeg trodde.

Hvor ble det av vottene dine? Tenk, jeg tror de ble nedsnødd. Kanskje møtes vi igjen i skogen? Det som skjer i skogen, har ikke egentlig skjedd. Vi har ikke egentlig kysset, og jeg er fortsatt like ren som snøen her.

 

Tapt sak

Du veit at dei andre,

dei normale menneska,

ser deg som ei tapt sak,

eller: lost case,

på godt norsk,

når du slepp unna

med å gjere nesten kva som helst:

du kan forsyne deg frå salatbaren

med hendene,

du kan snike i køen,

du kan slikke på

eit godteri

og så leggje det tilbake

i skåla,

du kan fylle termosen din med kaffi

frå kaffemaskina

på personalrommet

og ta med heim,

du kan skrive «hore» i ei tekstmelding til ein kollega,

du kan tråkke rett inn i klasserommet

når kollegaen din har undervisning,

du kan skrike til fastlegen din

når ho nektar å gje deg

sjukemelding,

du kan kaste stein

på den politibilen

som legen har ringt etter,

men politifolka vil ikkje arrestere deg,

nektar å ta deg inn.

Du vert ståande

på betongtrappa

utanfor legekontoret,

siklande og pesande,

og ser at den eine politibetjenten,

den kjekkaste av dei tre,

viser deg fingeren

i det dei køyrer vekk

frå deg.

Det er ikkje slike som deg

dei vil ha i glattcella.

Legen orkar ikkje å gje deg

diagnose,

for då må ho følgje deg opp tett.

No snik ho seg ut

bakvegen,

slik at du ikkje skal sjå ho.

Du er ei tapt sak

og du er ustoppeleg.

Ingen grenser.

Ikkje noko ansvar.

Ingen konsekvensar.

 

PUNKTUM

 

IMG_20190623_083204.png

Så hadde dei rett då,

muslimane,

trudde aldri den dagen skulle kome

at eg måtte sjå det i auga,

men dei har jo rett,

me kan ikkje ete svin,

me må halde oss unna gris,

og særleg det billige, masseproduserte kjøtet.

Ja, skal vi setje PUNKTUM, då,

slik de gjer i den usmaklege nye kampanjen dykkar,

der de skal ha oss til å tru at det som blei avdekka i den dokumentaren ikkje har noko som helst med Gilde å gjere?

Kven handlar det om, då?

Å, ja, og så var det så lengje sidan desse opptaka blei filma, for var det ikkje i 2013, i 2014, i 2015 og i 2016? Så veldig lengje sidan at det ikkje kan ha det ringaste med Gilde å gjere.

Er det upassande viss eg seier at dette må de lenger ut på landet med?

Er det kanskje betre viss eg berre skriv

PUNKTUM?

 

Skjermklipp hentet fra: https://www.dn.no/pr/reklame/try/gilde/filmprodusent-om-gildes-grisereklame-etter-sjokkdokumentar-trist-og-provoserende/2-1-624583

 

 

Kven skal bestille time hos optikar?

Er det ikkje på høg tid no

at homo sapiens kjem seg til optikaren?

Er han ikkje nær ved å vere heilt blind, eigentleg?

Jau, det kan verke slik,

men han vil ikkje innrømme det.

Det er så mykje skam forbunde

med å ikkje kunne sjå.

 

Homo sapiens gjorde noko rart nettopp no,

han hogde ned gamal skog,

valsa ned skogbotnen,

fylte på med grå betong

og insisterte på at det var grønt.

Korleis kan han jobbe som pilot

når han er fargeblind?

 

Homo sapiens kvesta nokre fuglar

med vindturbinane sine

no nettopp.

Han skreiv til meg i ei tekstmelding

at det var

DET GRØNE SKIFTET.

Desse tre orda gjentok han

på nytt og på nytt

som var det trylleord.

Er homo sapiens ordblind?

Er han språkleg svak,

eller er det kognitiv svikt jamt over?

 

Kongeørn,

hønsehauk,

orrfugl,

spurveugle

og hubro

ligg vengeklippa på asfalten,

men homo sapiens ser det ikkje.

Inne på kontofonen

fortel ei syntetisk stemme

om høge tal,

og han høyrer på

med store øyre

og lukka auge.

Homo sapiens har gått lengje no,

utan å kunne sjå noko særleg.

Kven skal bestille time hos optikaren?

 

https://www.adressa.no/meninger/kronikker/2019/03/07/Hubroen-ofres-for-vindkraftindustri-18602485.ece

 

Å slåst mot vindmøller

Don Quijote,

eg skjønar deg no.

Unnskyld

at eg lo av deg,

det var berre så komisk

å sjå deg

slåst mot ei vindmølle.

Kven slåst mot vindmøller?

 

I dag ler eg ikkje,

eg må sjølv slåst mot ei vindmølle,

ja, ikkje berre ei,

men fleire,

ein heil vindmøllepark,

og så fleire parkar,

landet rundt,

til det ikkje er ein einaste hubro

eller jerv att

i dette landet,

til det ikkje er noko meir att

enn dei tomme orda

til statministeren

om det såkalla grøne skiftet.

HÆRVERK

er det rette ordet,

og det rare er at dei får lov,

aksjonistar i bunad

berast bort av politi.

Skal vi vere enige og tru

heilt til Dovre

gjerast om til vindmøllepark?

Så skammeleg,

korleis kunne det gå så langt?

Det er ikkje fornuft

og heller ikkje kjensler

som styrer dette landet,

slik det stig fram,

berre ein open kjeft

og ein rumlande mage

som skal tygge blåklokker

i hundre år.

Berre le.

Eg lo sjølv

av don Quijote.

 

 

 

Hore! (eller noko anna)

Gud i himmelen,

er det verkeleg hore det står her,

i meldinga,

eller noko anna,

like graverande,

men litt meir subtilt

på ein måte,

ikkje fullt så seksualisert.

Likevel,

eg kjenner det i magen,

eit sug.

Kjenner det i låra,

eit urgamalt instinkt

som tyder at

no må homo sapiens

leggje på sprang,

fort som faen.

No er det fight or flight,

og eg veit med det same

at med mi beinbygning

vert det flight,

kanskje det feigaste alternativet,

men homo sapiens vil jo overleve,

det er det einaste vi veit.

Det er berre sunn fornuft, det.

Angriparen har musklar

og ein reptilhjerne som får lov til å vere sjef

og danse på bordet,

der ho ligg på sofaen

med fjernkontroll, ostepop og kortisonansikt.

Kva er dette eigentleg?

Kva handlar det om?

Kvifor denne aggressive meldinga

som lyn frå klår himmel?

Kva er det som skjer midt oppi alt,

midt oppi opprivande møte

midt oppi rydding og boning,

ei tekstmelding med ein krass karakteristikk,

ei beskriving av meg

personleg,

lite flatterande.

Kva det handlar om?

Umogleg å vite.

Kanskje blei det noko feil med eit Excel-ark…

Skal det ikkje meir til?

Men særskrivingsfeil er greitt?

Korleis kan ein forstå det?

 

Og kva no?

Skal eg gjere som venta:

bøye hovudet,

setje strek,

seie at ja,

det er slikt som skjer,

den kloke gjer seg.

Eller skal eg vere den brysame slugga

som nektar?

Nei, seier eg,

eg er ikkje med på dette,

eg forbannar elva

desse orda kom frå.

Ja, la meg vere kjerringa mot straumen.

Dette må då vere

i strid

med Lova

og Lova må vi vel følgje,

eller?

Eg trudde…

Folk tiskar og kviskrar,

den slugga er så vanskeleg,

lagar bråk ut av null og niks,

kan ho ikkje berre tenkje på

noko anna.

Vi har då blitt kalla hore

eller verre ting

alle i hop,

ingen tok skade av det,

det gjekk heilt greitt,

faktisk,

meir enn greitt,

det er slikt ein veks på,

ein kjem styrka ut

som organisasjon

og som menneske.

Det kan vere heilt ok å bli kalla hore.

Så kjedeleg

med dei som ikkje

kan le det bort.

Ha litt humor, då,

og tenk på di eiga rolle i det!

Dette er ikkje trakassering,

det er berre ein konflikt,

med to sider,

to sider ein skal ta omsyn til.

Begge er alltid like skuldige

i ein konflikt,

slik er det alltid,

det er noko alle veit,

noko ein lærer seg i norsk barnehage

den første veka,

før dei lærer deg å stå i kø,

før dei lærer deg å gå på do.

It takes two to tango,

uvenen din må du vere ven med,

landet blei kristna

med tvang,

hugsar du,

ferdig snakka.

Vi er alle syndarar

for Kvitekrist,

vi høyrer ikkje på Odin meir no.

Det eine mennesket er ikkje noko betre

enn det andre,

vi er alle svake menneske,

så ikkje kom her

med Lova.

Lova kan du tørke deg med bak.

Lova, lova, råva.

Du blei kalla noko,

ikkje så ille det.

Verre å gjere feil med Excel,

då vert du kalla inn på teppet

midt i ei setning,

vi dreg deg ut av hula di,

så får du stå til rette.

Ein skal respektere dei digitale systema,

men i møte med ei slugge,

eller noko liknande,

då må det vere lov

å kalle ein spade

ein spade.

Det er slik Sylvi gjer det,

og berre sjå:

ho fekk kome tilbake.

Det er slike folk vi vil ha i regjering

i dette landet.

Vi går med gullkross

i halsen no,

uvenen din skal du vere ven,

slik det høver seg fagnafolk.